Sofasessies, Marian Mudder

Marian Mudder (1958) is bekend geworden als actrice met rollen in Baantjer, Vrouwenvleugel, Flikken Maastricht. Daarnaast is ze auteur van de romans Geluksblind, De perfecte minnares, Volgende keer bij ons en Opium. Ze is ook werkzaam als coach binnen haar eigen praktijk.

In 2017 publiceerde ze het boek Sofasessies, hoe therapie mij niet heeft geholpen en vooral waarom niet.

In dit boeiende boek staat veel. Zo beschrijft ze haar ruime ervaring met allerlei soorten therapie. Zoals de ondertitel al vermeldt, maakt ze duidelijk wat haar niet heeft geholpen. Het is een nuttige beschrijving van wat zoal niet werkt in psychotherapie en coaching. Wellicht kan het mensen helpen bij de essentiële vraag of een therapie of therapeut goed voor ze is.

Daarnaast maakt de auteur inzichtelijk wat wèl werkt. Bijvoorbeeld dat het verschil maakt of een therapeut doorvraagt en benieuwd is naar wie je bent. Ze legt onder meer uit hoe je kan leren te kijken naar je gedachten; en dat het erop aankomt te omarmen wie je bent. Alles bij elkaar verwoordt ze veel doorleefd inzicht. Haar boek kan helpend zijn voor wie persoonlijke ontwikkeling zoekt.

Ook blikt Marian Mudder in dit boek terug op haar leven. Het is interessant om haar te volgen in haar strubbelingen en te zien hoe ze zich gaandeweg ontwikkelt. Ze komt van ver, met onder meer flinke angst- en stemmingsklachten, schaamte, zelfhaat. Ze is langdurig verwikkeld in een partnerrelatie waarin drugs, geweld en overspel spelen. Ze geen raad met zichzelf, met haar onzekerheden, met de vraag hoe te leven. Ze ziet af van kinderen om te voorkomen de ellende door te geven. Ze weet echter zeker dat er meer mogelijk is en heeft een gevoel voor de kant die ze op wil. Ondanks alle weerstand die ze bij zichzelf en ook bij anderen ervaart, houdt ze daaraan vast. Ze geeft nooit op en hervat steeds opnieuw haar streven. Daarbij gaat ze door diepe dalen, maar bewandelt ook hoge toppen. Stapje voor stapje bereikt ze haar doel. Ze wordt geleidelijk aan wie ze is en laat haar klachten achter zich.

 

In het fragment hieronder vertelt ze over haar hoogsensitiviteit. Over hoe ze deze eigenschap van haarzelf heeft leren accepteren, wat het haar brengt en wat het van haar vraagt.

 

In dit fragment vertelt ze over haar boek Sofasessies en de toneeluitvoering die ze ervan heeft gemaakt.